Jaśliski Park Krajobrazowy

Boundary description

1. Począwszy od północy granica Jaśliskiego Parku Krajobrazowego rozpoczyna się w miejscu przecięcia drogi powiatowej Huta Polańska - Polany z granicą Magurskiego Parku Narodowego (punkt Nr 1) i biegnie linią ciągłą, kolejnymi, opisanymi niżej, odcinkami: 1) w kierunku północno-wschodnim drogą powiatową Huta Polańska-Polany-Iwla do skrzyżowania z drogą powiatową Mszana-Tylawa (punkt Nr 216), 2) w kierunku południowo-wschodnim ww. drogą powiatową do skrzyżowania z drogą krajową Barwinek-Rzeszów (punkt Nr 348), 3) w kierunku północnym ww. droga krajowa do skrzyżowania z drogą powiatową Trzciana -Zawadka Rymanowska w miejscowości Trzciana (punkt Nr 449), 4) w kierunku wschodnim a następnie południowo-wschodnim ww. drogą powiatową, drogą lokalną przez miejscowość Zawadka-Rymanowska, terenami leśnymi, potokami bez nazw, linią wysokiego napięcia do potoku Daliówka (punkt Nr 644), 5) w kierunku południowo-zachodnim potokiem Daliówka do drogi wojewódzkiej Tylawa - Komańcza (punkt Nr 820), 6) w kierunku południowo-wschodnim ww. drogą wojewódzką do rzeki Wisłok w miejscowości Wisłok Wielki (punkt Nr 1283), 7) w kierunku południowo-wschodnim a następnie południowym, rzeką Wisłok, lewobrzeżnym dopływem rzeki Wisłok, granicą lasów państwowych do polsko-słowackiej granicy państwowej (punkt Nr 1710), 8) w kierunku północno-zachodnim polsko-słowacką granicą państwową do wschodniej granicy Magurskiego Parku Narodowego w okolicy słupa granicznego 1/165 (punkt Nr 2498), z zastrzeżeniem pkt 3, 9) w kierunku północno-zachodnim wschodnią granicą Magurskiego Parku Narodowego do drogi powiatowej Huta Polańska - Polany, skąd rozpoczęto opis granicy. Opisany fragment północnej granicy Jaśliskiego Parku Krajobrazowego na odcinku od drogi powiatowej Huta Polańska - Polany (punkt Nr 1) do rzeki Osławica (punkt Nr 1656) stanowi jednocześnie południową granicę Obszaru Chronionego Krajobrazu Beskidu Niskiego. Opisany fragment wschodniej granicy Jaśliskiego Parku Krajobrazowego, na odcinku od rzeki Osławica (punktu Nr 1656) do polsko-słowackiej granicy państwowej (punkt Nr 1710) stanowi jednocześnie zachodnią granicę Wschodniobeskidzkiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. 2. W przypadku rozbieżności między przebiegiem granicy Parku wyznaczonym punktami jej załamania, pomiędzy punktem Nr 1710 i punktem Nr 2498 a faktycznym przebiegiem polsko-słowackiej granicy państwowej, za prawidłowy przebieg granicy Parku należy uznać granicę państwową. 3. Do Parku nie należy enklawa zewnętrzna Magurskiego Parku Narodowego: - działka nr 361, obręb Olchowiec, gmina Dukla.

INSPIRE ID

PL.ZIPOP.1393.PK.16 PDF ↗

Supervisor

Zarząd Województwa Podkarpackiego

✓ Protection plan in force

Conservation goals

Ustala się następujące szczególne cele ochrony Parku: 1. dla ochrony przyrody nieożywionej: 1) zachowanie charakterystycznych elementów przyrody nieożywionej, stanowiących świadectwo przeszłości geologicznej regionu, w tym także zjawisk i obiektów o charakterze antropogenicznym; 2) podtrzymanie naturalnych procesów kształtujących powierzchnię ziemi, zachowanie warunków siedliskowych do funkcjonowania ekosystemów oraz zachowanie reliktowych zabytków przyrody nieożywionej; 3) ograniczanie antropogenicznych przekształceń powierzchni ziemi; 4) udostępnianie dla celów naukowych, edukacyjnych i krajoznawczych cennych obiektów przyrody nieożywionej; 5) poprawa stanu czystości wód powierzchniowych oraz ochrona wód powierzchniowych i podziemnych; 6) zachowanie naturalnych zbiorników wodnych; 7) zachowanie ciągów rzecznych, przełomów, mokradeł i torfowisk; 2. dla ochrony przyrody ożywionej: 1) szaty roślinnej: a) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków roślin chronionych, rzadkich i zagrożonych; b) zachowanie pełnej różnorodności florystycznej w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; c) ograniczanie procesu neofityzacji flory; d) zachowanie pełnego inwentarza zbiorowisk roślinnych, w szczególności naturalnych i półnaturalnych, a także antropogenicznych związanych z tradycyjnymi formami zagospodarowania (fitocenozy segetalne), zachowanie wszystkich istotnych i charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego typów ekosystemów, 2) dla ochrony fauny: a) zachowanie pełnego inwentarza naturalnej fauny w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; b) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków zwierząt chronionych, rzadkich i zagrożonych; c) zachowanie korytarzy ekologicznych, 3) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów, 3. dla ochrony dóbr kultury: 1) zachowanie i ochrona zabytków kultury materialnej, w tym elementów kultury łemkowskiej, a zwłaszcza cerkwi, kościołów, młynów, kapliczek i krzyży przydrożnych; 2) zachowanie i udostępnianie miejsc pamięci narodowej oraz śladów historii regionu, w szczególności udokumentowanych stanowisk archeologicznych; 3) zachowanie charakterystycznych cech architektury wiejskiej: tradycyjnego drewnianego budownictwa zagrodowego (chałupy i chyże) oraz obiektów wykonanych ze skał fliszowych, 4) utrzymanie i przywracanie tradycji lokalnych i zachowanych elementów kultury wiejskiej; 5) porządkowanie rodzimego krajobrazu kulturowego polegające m.in. na ochronie i restauracji jego charakterystycznych elementów; 6) udostępnianie istniejących zasobów kulturowych dla celów naukowych, krajoznawczych i edukacyjnych, 4. dla ochrony walorów krajobrazu i rzeźby Beskidu Niskiego: 1) zachowanie w niewielkim stopniu przekształconego krajobrazu rolniczego wynikającego z prowadzenia ekstensywnej gospodarki rolnej, 2) zachowanie różnorodnych odsłonięć geologicznych oraz wychodni skalnych; 3) zachowanie istniejącego krajobrazu wraz z jego składnikami, walorami fizjonomicznymi i wiązaniami ekologicznymi; 4) zachowanie punktów widokowych w celu udostępniania turystom; 5) zapobieganie dewastacji i degradacji krajobrazu.