Południoworoztoczański Park Krajobrazowy

Boundary description

Począwszy od północy, opis granicy Południoworoztoczańskiego Parku Krajobrazowego rozpoczyna się od miejsca przecięcia się drogi powiatowej Łukawica - Chlewiska w miejscowości Chlewiska, Gmina Narol, z granicą administracyjną województw: podkarpackiego i lubelskiego (punkt Nr 1) i biegnie linią ciągłą, kolejnymi, opisanymi niżej, odcinkami: 1) w kierunku południowo-zachodnim i południowo-wschodnim granicą administracyjną Gminy Narol i Gminy Horyniec-Zdrój do okolic punktu granicznego Nr 652 (punkt Nr 368), z zastrzeżeniem pkt.3, 2) w kierunku zachodnim granicą lasów państwowych, potokiem Glinianiec do jego ujścia do potoku Glinianka (punkt Nr 539), 3) w kierunku północnym i zachodnim potokiem Glinianka, drogami polnymi i terenem rolnym do linii kolejowej (punkt Nr 582), 4) w kierunku południowo-zachodnim ww. linia kolejową do drogi powiatowej w miejscowości Horyniec-Zdrój (punkt Nr 614), 5) w kierunku północno-zachodnim ww. drogą powiatową, drogą wojewódzką Sieniawa-Oleszyce-Hrebenne do drogi lokalnej w miejscowości Podemszczyzna (punkt Nr 647), 6) w kierunku północno-zachodnim drogami lokalnymi, drogą powiatową Horyniec-Nowe Brusno, ponownie drogami lokalnymi do drogi lokalnej Polanka Horyniecka-Nowe Brusno (punkt Nr 814), 7) w kierunku północno-zachodnim ww. drogą lokalną, drogą powiatową Nowe Brusno-Horyniec do drogi powiatowej Nowe Brusno-Płazów (punkt Nr 889), 8) w kierunku północnym ww. drogą powiatową do potoku Gnojnik (punkt Nr 944), 9) w kierunku północno-wschodnim potokiem Gnojnik do granicy lasów państwowych w okolicy wzgórza Młodowce (punkt Nr 1103), 10) w kierunku północno wschodnim granicą lasów państwowych do skraju lasu w miejscowości Złomy Ruskie (punkt Nr 1189), 11) w kierunku północnym i wschodnim drogami lokalnymi do potoku bez nazwy (punkt Nr 1224), 12) w kierunku północno-wschodnim ww. potokiem bez nazwy do punktu Nr 1241, 13) w kierunku północno-zachodnim i zachodnim, terenami leśnymi, granicą polno leśną, drogami polnymi i lokalnymi do drogi powiatowej Lipsko-Huta Złomy (punkt Nr 1284), 14) w kierunku zachodnim, północnym i wschodnim granicą polno leśną i terenami leśnymi ponownie do drogi powiatowej Lipsko-Huta Złomy (punkt Nr 1310), 15) w kierunku wschodnim i północnym granicą polno leśną i terenami leśnymi do drogi lokalnej Jacków-Dębiny (punkt Nr 1359), 16) w kierunku północno-wschodnim ww. drogą do skraju zabudowy miejscowości Jacków Ogród (punkt Nr 1362), 17) w kierunku północno-zachodnim drogami lokalnymi do drogi powiatowej Lipsko-Huta Złomy w miejscowości Jędrzejówka (punkt Nr 1423), 18) w kierunku północno-zachodnim ww. drogą powiatową do punktu Nr 1447, 19) w kierunku południowo-wschodnim a następnie północno-zachodnim i północno-wschodnim, terenami leśnymi, rzeką Tanew, granicą polno-leśną i drogą lokalną do drogi powiatowej Narol-Łukawica (punkt Nr 1507), 20) w kierunku południowo-wschodnim ww. drogą lokalną do punktu Nr 1550, 21) w kierunku północno-wschodnim granicą polno leśną, drogą powiatową Chlewiska-Łukawica, terenami leśnymi i rolnymi do drogi powiatowej Łukawica-Chlewiska w przysiółku Biedronie (punkt Nr 1588), 22) w kierunku północno-wschodnim ww. drogą powiatową do wschodniej granicy administracyjnej Gminy Narol, skąd rozpoczęto opis granicy. W przypadku rozbieżności między przebiegiem granicy Parku wyznaczonym punktami jej załamania, pomiędzy punktem Nr 1 i punktem Nr 368, a faktycznym przebiegiem wschodniej granicy administracyjnej Gminy Narol, północnej i wschodniej granicy administracyjnej Gminy Horyniec-Zdrój za prawidłowy przebieg granicy Parku należy uznać granice administracyjne ww. gmin.

INSPIRE ID

PL.ZIPOP.1393.PK.52 PDF ↗

Supervisor

Zarząd Województwa Podkarpackiego

✓ Protection plan in force

Conservation goals

Ustala się następujące szczególne cele ochrony Parku: 1. dla ochrony przyrody nieożywionej: 1) zachowanie charakterystycznych elementów przyrody nieożywionej, stanowiących świadectwo przeszłości geologicznej regionu, w tym także zjawisk i obiektów o charakterze antropogenicznym; 2) podtrzymanie naturalnych procesów kształtujących powierzchnię ziemi, zachowanie warunków siedliskowych do funkcjonowania ekosystemów oraz zachowanie reliktowych zabytków przyrody nieożywionej; 3) ograniczanie antropogenicznych przekształceń powierzchni ziemi; 4) udostępnianie dla celów naukowych, edukacyjnych i krajoznawczych cennych obiektów przyrody nieożywionej; 5) osiągnięcie dobrego stanu wód powierzchniowych i podziemnych, 2. dla ochrony przyrody ożywionej: 1) szaty roślinnej: a) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków roślin chronionych, rzadkich i zagrożonych; b) zachowanie pełnej różnorodności florystycznej w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; c) ograniczanie procesu neofityzacji flory; d) zachowanie pełnego inwentarza zbiorowisk roślinnych, w szczególności naturalnych i półnaturalnych, a także antropogenicznych związanych z tradycyjnymi formami zagospodarowania (fitocenozy segetalne), zachowanie wszystkich istotnych i charakterystycznych dla środowiska przyrodniczego typów ekosystemów. 2) dla ochrony fauny: a) zachowanie pełnego inwentarza naturalnej fauny w odniesieniu do wszystkich grup systematycznych; b) zapewnienie trwałości lokalnych populacji gatunków zwierząt chronionych, rzadkich i zagrożonych; c) zachowanie korytarzy ekologicznych; 3) utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów, 3. dla ochrony dóbr kultury: 1) zachowanie i ochrona zabytków kultury materialnej, a zwłaszcza dworów, kościołów, młynów, kapliczek przydrożnych; 2) zachowanie i udostępnianie miejsc pamięci narodowej oraz śladów historii regionu, w szczególności udokumentowanych stanowisk archeologicznych; 3) zachowanie charakterystycznych cech architektury wiejskiej: budownictwa drewnianego, z kamieni wapiennych; 4) zachowanie i udostępnianie parków miejskich i wiejskich (podworskich); 5) utrzymanie i przywracanie tradycji lokalnych i zachowanych elementów kultury wiejskiej; 6) porządkowanie rodzimego krajobrazu kulturowego polegające m.in. na ochronie i restauracji jego charakterystycznych elementów; 7) udostępnianie istniejących zasobów kulturowych dla celów naukowych, krajoznawczych i edukacyjnych. 4. dla ochrony walorów krajobrazu: 1) zachowanie w niewielkim stopniu przekształconego krajobrazu rolniczego wynikającego z prowadzenia ekstensywnej gospodarki rolnej; 2) zachowanie różnorodnych odsłonięć geologicznych oraz wychodni skalnych; 3) zachowanie istniejącego krajobrazu wraz z jego składnikami, walorami fizjonomicznymi i wiązaniami ekologicznymi.